[bielan]

stronię od kawy poparzonej gorącym mlekiem
lura wyjaławia dobry smak i rozsądek
głos robi się piskliwy i rozproszony
mocca odpowiada nie ma bóstw i bożków kiedy
rośnie ciśnienie; drgania żył i wilgotna skóra
są stanem dopieszczenia i kodem retroelegancji

ziarna były kiedyś czarne. wysychały w cieniu
a cukier - rozsypany na stole rodzi skojarzenie
z błotem. serwetka posłana na spodku
będzie piła dolewki tureckich czortów
kawiarka z sykiem zalewa palnik
nie ma czasu na sentymenty dopalmy
miętowe cygara kubki umyjmy w deszczu

[tramp]

gdzieś wyczytałem, że najlepszy humor w literaturze to taki, który wywołuje nikły uśmiech u czytelnika. tak z tym wierszem jest. świetny.

[Fri]

podoba mi się, chociaż po tytule spodziewałem się czegoś innego.
Drażni taki przeskok czasowy. Coś opisane w przeszłym a potem w teraźniejszym.. ale to minor misconduct. (O rodzenie się skojarzeń związanych z cukrem konkretnie mi chodzi)









_________________
"Nie podoba się, to nie słuchaj, a kłamać nie przeszkadzaj..."
Kirył Jeskow

[bielan]

A czego się spodziewałaś Fri, ciekawi mnie bardzo.

Trampku, wielkie dzięki za dobre słowo.

Bywajta zdrowe!

[Jacek Sojan]

"kawa poparzona gorącym mlekiem"? - eee-tam, jerdoły!
takie same jak "kod retroelegancji" - czy autor nie czuje sztuczności tego wyrażenia?
wiersz sprawia wrażenie pisania na siłę, bez celu, bez pomysłu; takie kawiarniane nudy na pudy, a zważywszy - ile to pud: ciężko!
J.S








_________________
Przepływa przez ciebie strumień piękności,
ale ty nie jesteś pięknością - biada ci;
Z. Krasiński

[bielan]

E tam Jacek, czepiak krakowski Ci się włączył i marudzisz trochę. :)
Bywaj!