[bielan]

człowiek liniowy zwija z chodnika
ręce pocerowane istotą rzeczy
kompletnie trzeźwy mijam go tymczasem
w odwrotnej kolejności i innej przestrzeni

na myśl przychodzi mi substancja lotna
w połowie rozrzedzona pulsowaniem powiek
nerwowo zaczyna się dzisiejsza próba
doskonalenia formuły podobieństw

wystaję ze stosów ludzkich nieużytków
zamkniętych w stalowych konstrukcjach pionów
skazanych na terapię neuroleptykami
przybity do zjawisk nigdy nie nazwanych