[bielan]

w rozkruszonej kapsułce czasu
widać paczkę kanadyjskich ciastek
wędrujących nad atlantykiem
sitodruk na białym t-shircie z logotypem pumy
znaczony seledynką obszyty ze wszystkich
stron świata

siedzi i rozmawia z odbiciem w kałuży
przypomina sobie koniczynowe pasma
jest pod ochroną rąk wyrzeźbionych
chlebem razowym i gruboziarnistą solą

w południe zamyka się
w trójwymiarze kubiku kuchennego
z tą samą wysłużoną łyżką z cepelii
skąpaną w świętej pomidorówce

z niskich podestów jak ty lecisz siostro
choć da się niżej - bezpieczniej

wiesz - to były takie dziecięce podskocznie
kurs latania na niby

są takie bajki gdzie droga do domu
nigdy się nie kończy
odległość odmierza się powietrznie naziemnie
dosłownie i nasennie
zostają szkice widoków z samolotu i weki z gruszkami
z rocznika osiemdziesiąt cztery

linie papilarne na zdjęciach były nawet ciepłe

[tramp]

święta pomidorówka!
bardzo smaczny tekst, plastyczny.