Dwie krople

Telewizja transmitowała na żywo koniec świata,
a my żuliśmy ostatnie szkiełka chipsów.
O raju, chciałaś powiedzieć,
a ja wyobrażałem sobie, jak krzyczysz,
otwierana na całą pamięć gwiazd.
Lecz tamtego wieczoru byliśmy tylko smutnymi buddami,
siedzącymi na brzegu miętowego jeziora.