Dwie krople

Telewizja transmitowała na żywo koniec świata,
a my żuliśmy ostatnie szkiełka chipsów.
O raju, chciałaś powiedzieć,
a ja wyobrażałem sobie, jak krzyczysz,
otwierana na całą pamięć gwiazd.
Lecz tamtego wieczoru byliśmy tylko smutnymi buddami,
siedzącymi na brzegu miętowego jeziora.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *